Andalusië maart 2025
Van 8 tot en met 19 maart reisde ik af naar Zuid Spanje, Andalusië. Gepakt op 16 tot 20 graden, zon, wolkje en drie druppels regen ging ik op pad. Vanaf Malaga ging ik met een huurauto opweg richting Andujar, waar ik voor de eerste dagen een individuele reis gericht op de Iberische Lynx had geboekt via WildPix Travel. Ik kwam terecht in een heel knus hotelletje Casa Caracola nabij Sierra de Andújar. Van hieruit heb ik 3 dagen (zondag, maandag en woensdag) de hut van Gato Clavo bezocht in de hoop op treffen van de Iberische Lynx (ook wel Pardellynx genoemd). Een dag (dinsdag) heb ik zelf rondgetourd door het gebied (omdat de hut voor de gieren helaas onbruikbaar was door het slechte weer in het najaar) en één dag (donderdag) zou ik op safari gaan voor de wisenten. Echter het weer zat Spanje niet echt mee, de dagen dat ik in Andújar zat raasde storm Konrad over. Waardoor mijn Safari helaas geannuleerd werd, daarom besloot ik de ochtend zelf nog eens rond te touren in de hoop op otters bij de dam (Presa de El Encinarejo) en op steenbokken bij de andere dam (Salto del Jándula) en de middag voor een laatste keer mijn geluk te beproeven.
En geluk heb ik zeker gehad. Na zondag me lekker uitgeleefd te hebben op de leuke vogeltje (o.a. zwarte roodstaarten, grijze gors, boomleeuwerik, roodborsttapuit, blauwe rotslijsters) hadden we maandagochtend eindelijk geluk. Het mannetje Pirineo verscheen op den tonele en ving een eerste konijn. Met een tweede verdween hij richting de heuvel om deze op te peuzelen, toen het vrouwtje Oligisto verscheen en ook voor onze neus een konijn ving en opat (nee er lagen geen dode konijnen als lokaas, maar voor de hut leeft wel een familie konijn waar goed op gejaagd wordt). Manlief vond het wel intressant en uiteindelijk hebben we 1,5 uur van 2 lynxen kunnen genieten. Erg grappig om te zien hoe vergelijkbaar hun gedrag is met mijn eigen huistijgers thuis :D
Woensdagmiddag en donderdagmiddag had ik wederom geluk en kon ik nog 2 keer 10 minuutjes van deze ontzettend mooie kat genieten. De donderdagochtend bracht ondanks de enorme hoosbui ook geluk qua Otters (ruim een uur kunnen genieten van het zinnetje ter plekken) en Steenbokken (op de weg terug stak er een over, snel fotograferen, terug rijden naar beneden nog wat foto's maken en uiteindelijk weer terug rijden naar boven om te ontdekken dat de rest van familie Steenbok nog even over wilde steken).
Ik heb in Andújar mogen zien waarvoor ik kwam en ik heb onwijs fijne mensen zoals Laura, Ramon, Elena, Hector, Bert en Kristien ontmoet. De dagen erna ben ik op eigen gelegen via Arroyo Frío (Sierras de Carzorla), Baza (Gorafe en Sierra de Baza), San José (Cabo de Gata-Níjar) terug gereden naar Malaga. Met beter en zonniger weer, maar met eigen uitdagingen zoals een camera met vochtproblemen, wegslippen in de sneeuw op een weggetje slechts een meter breder dan de auto een greppel aan de ene zijde en een afgrond aan de andere zijde (besloten om om te keren en om te rijden ipv door te rijden), hotelpersoneel dat geen engels spreekt (en ik slechts een heel klein beetje spaans) waardoor een kopje thee bij het ontbijt geen optie was maar ik zwarte koffie kreeg (en ik vind koffie zo niet lekker), locals die je alle mooie dingen in het gebied willen laten zien (en ook geen engels spreken), wegen die google maps op je route gezet heeft maar die afgesloten blijken te zijn en je geen bereik hebt (waardoor je google maps niet wilt afsluiten en op goed geluk je alternatief moet kiezen). Al met al een heel mooie reis en avontuur!
